Angel Vs Life

Agapium

2010-09-14T16:54:00.001+03:00

Έρχονται στιγμές που όσες ενέσεις κι αν σου κάνουν, δεν μπορείς να ξαναπετάξεις. Ξανά στη γή...

We Are All Made Of Scars...

2010-01-20T14:28:00.002+02:00

Ουλές,
αμυχές,
τραύματα,
πληγές,
κοψίματα,
εγκαύματα,
σπασίματα,
κατάγματα,
ραγίσματα
κλάματα

Όλοι είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό...

Χρόνια Πολλά!

2009-12-24T14:09:00.002+02:00

Χρόνια πολλά, αλήθεια!

p.s. (Κάτσε ρε μαλάκα γράψε ένα ποστ φυσιολογικό, λίγο πιο μεγάλο από αυτά που έγραφες μέσα στο 2009 - ακόμα κι όταν πίστευες πως κανείς δεν ασχολείται πια με τις ανοησίες σου, ακόμα και τότε βρέθηκαν τόσοι άνθρωποι να κάνουν σχόλιο στις αναρτήσεις σου, έλα μην είσαι γουρούνι, ούτε για ψώνια θα πας, ούτε το facebook θα τα βάψει μαύρα αν περιμένει για λίγη ώρα, ούτε σε βιάζει τίποτα τόσο. Οκ, παραμονή Χριστουγέννων το θυμήθηκες, τι να κάνουμε; Γράψε καμιά λέξη παραπάνω. Τι να γράψεις; Θυμάσαι πέρυσι που είχες δώσει 50 λεπτά σε ένα κοριτσάκι; Τι ξεφτίλα κι εκείνη. Μην το αφήνεις, γράφε, γράφε, δεν μπορείς να σταματάς όταν ακούς το "Satan" από τους Orbital. Απλώς δεν γίνεται. Ξέμεινες σήμερα; Και βαριέσαι με το κορίτσι; Πάντα βαριέσαι, αλλά μόλις μπήκες στα 32 - δεν θα έπρεπε. Και σε κάλεσαν ήδη σε ένα πάρτι για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Αλλά εσύ βαριέσαι. Και είσαι και κότα. Λυπάμαι Γιαννάκη. Η αλήθεια να λέγεται. Δεν σε σώζει ούτε το 2010. Ακόμα δεν ξέρεις τι σου γίνεται και αμφιβάλλω αν θα μάθεις ποτέ. Και πλησιάζεις και τα 33, ε; Μην ξεχνιόμαστε. Ακόμα παίζει το "Satan" - μη σταματάς. Μη σταματάς λέω. Συνέχισε να γράφεις, κάποιοι έχουν φτάσει μέχρι εδώ, διαβάζουν ακόμα και μάλλον θα σου πουν πως τους άρεσε. Οκ, είναι γιορτές, το πνεύμα των Χριστουγέννων θα τους επηρεάσει. Ναι, θα σου δώσουν 50 λεπτά από το πουγκί τους. Και θα λες κι ευχαριστώ. Γιατί πριν απ' όλα έμαθες να είσαι ευγνώμων. Τι άλλο; Τι άλλο; Βαριέσαι; Δεν ξέρεις τι να κάνεις σήμερα; Το σήμερα δεν έχει καμία διαφορά από το χθες και πιθανότατα από το αύριο. Εκτός βέβαια κι αν κερδίσεις το τζακ ποτ. Τότε μπορεί να βάλεις το χέρι πιο βαθιά στις τρύπιες τσέπες σου. Ακόμα; Ακόμα. Μη σταματάς. Δεν είναι σεξ, ποστ γράφεις και πλέον χαίρεσαι. Είναι μεγάλο. Και το "Satan" μόλις τελείωσε...)

Positive

2009-11-19T19:55:00.001+02:00

H1N1+

Είναι Κανείς Εδώ;

2009-10-06T15:27:00.002+03:00

Ήμουν περίεργος αν περνάει κανείς έξω από την πόρτα μου.

Βλέπω Το Θάνατό Του...

2009-06-13T23:06:00.003+03:00

Η πηγή με τις ιδέες στέρεψε. Η στενοχώρια χάθηκε. Το blog μου σε λίγο δεν θα είναι πια...

All Killer, No Filler...

2009-05-18T21:43:00.001+03:00

Ποτέ δεν σκοτώνεις όταν υπάρχουν αυτόπτες. Άλλωστε κάθε υποψήφιο θύμα μπορεί να σου (ξανα)φανεί χρήσιμο...

Αφηρημένο...

2009-04-03T23:46:00.003+03:00

Αρχίζεις με ενθουσιασμό,
κάνεις όνειρα για το μέλλον,
προσπαθείς να γίνεσαι όσο καλύτερος μπορείς,
ανανεώνεσαι,
βρήκες κάποιον να βγάζεις τα απωθημένα σου,
ερωτεύεσαι, ερωτεύεσαι, ερωτεύεσαι,
όλα σου φαίνονται ομορφότερα,
νομίζεις πως κάπου βρήκες τον χαμένο ρομαντισμό του 2009 (ή του 2010 ή του 2011 κλπ. κλπ.)
προσπαθείς να είσαι πάντα εκεί,
δεν σε νοιάζει τίποτα άλλο,
θέλεις να το ζήσεις όσο πιο έντονα γίνεται,
νομίζεις πως όλα τα τραγούδια γράφτηκαν για εσένα,
νομίζεις...

Έρχονται οι μοιραίες λέξεις,
πέρασμα του χρόνου, ρουτίνα, συνήθεια, αγάπη (πριν ήταν έρωτας),
νιώθεις ότι θέλεις και λίγο ελεύθερο χρόνο,
χρειάζεσαι τις πραγματικά προσωπικές σου στιγμές,
ένας καυγάς είναι απλώς ένας καυγάς,
μερικές φορές δεν θέλεις αλλά δεν το παραδέχεσαι,
όλα πια μπαίνουν στη σφαίρα του νορμάλ
και δεν σε νοιάζει,
ή μάλλον σε νοιάζει, αλλά όχι τόσο ώστε να μην το ξεχνάς σε λίγα δευτερόλεπτα, άντε λεπτά, άντε ώρες,
το μέλι σου θα είναι εκεί,
ακόμα μπορείς να τρως και να σου φαίνεται νόστιμο,
νομίζεις πως όλα τα τραγούδια γράφτηκαν για εσένα,
νομίζεις...

Τελειώνεις;
Δεν ξέρεις τι να κάνεις,
αγαπάς (αυτό είναι το κρίμα),
δυσκολεύεσαι να πάρεις αποφάσεις,
σκέφτεσαι να δώσεις μερικές δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες ευκαιρίες ακόμα,
έρχεται άλλη μία λάθος απάντηση που σε πείθει ακόμα περισσότερο για τις σκέψεις σου,
αλλά είπαμε, αγαπάς,
και δεν ξέρεις που μπορεί να σε βγάλει αυτό,
βαριέσαι λίγο,
δεν βρίσκεις πια χρόνο,
οι ιδέες σου εξαντλήθηκαν,
μπορείς να το πας ως εκεί που σε πάει,
φοβάσαι ότι όλη αυτή η ανταπόκριση δεν είναι πια παρά ψυχαναγκασμός,
μέχρι που κάποιο βράδυ νομίζεις πως γράφεις το καλύτερο κείμενο σου, (δεν) εννοώ πως κάνεις το καλύτερο σεξ της ζωής σου - μέχρι το αμέσως επόμενο δηλαδή (...),
πλάνη,
βυθίζεσαι πάλι στην ψευδαίσθηση της ανασφάλειας,
αναρωτιέσαι γιατί είναι ακόμα εκεί για εσένα,
βρίσκεις και 2-3 χρόνια παραπάνω στη σακούλα σου και
ξαναγυρνάς στο σημείο μηδέν,
τότε που όλα σου φαινόταν ωραία,
ενώ στην πραγματικότητα ήταν απλώς η τόσο υποκειμενική σου ιδέα.

Στο μεταξύ, ακόμα νομίζεις πως όλα τα τραγούδια γράφτηκαν για εσένα,
αλλά αυτή τη φορά δεν φτάνει μόνο να το νομίζεις,
πρέπει να το πάρεις απόφαση.

Δεν υπάρχει σωτηρία. Τι περιμένεις; Είναι προφανές. Τελείωσε...
Αλλά εσύ ακόμα δεν ξέρεις...

Jesus Died The Same Way...

2009-02-20T16:19:00.003+02:00

ναι,
οι άνθρωποι υπάρχουν μόνο για να γεμίζουν τους δρόμους,
αλλά ποιός καθορίζει την τύχη τους;
ποιος στέλνει σκιές να τρώνε τις σάρκες τους;
πιστεύεις στα ζάρια;
κι αν ναι, τα εμπιστεύεσαι;
και τι προτιμάς;
άσους, ντόρτια ή εξάρες;
κι αν δεν ξέρεις να παίζεις;
γιατί να χάνεις;
γιατί να κερδίζεις;
είναι άδικο να υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν τους ανθρώπους τους να λιώνουν κάθε μέρα.
καρκίνος.
τι σκατά είναι αυτό;
αιμόπτυση - φοβερή (κυριολεκτικά) λέξη.
ευχές και κατάρες χάνουν το νόημά τους σε αυτή την περίπτωση.
Θεός φυλάξοι,
αν και θα έλεγε κανείς πως ο Ιησούς ίσως πέθανε με τον ίδιο τρόπο...

υγ: Αν μου έρθουν στίχοι θα επαναλάβω τον τίτλο σε επόμενο post. Χεστήκατε, είμαι (περίπου) σίγουρος...

Gone With The Wind...

2009-02-11T16:18:00.001+02:00

Νομίζω πως τελικά, τις πιο σωστές κινήσεις μου τις έκανα κατά λάθος...

Loser...

2009-02-03T16:08:00.001+02:00

Ακόμα δεν μπορώ να ξεπεράσω πως έδωσα 50 λεπτά σε κοριτσάκι που μου είπε τα κάλαντα. Πόσο μαλάκας, Θεέ μου...

Μιλιτέρ

2009-01-26T14:51:00.003+02:00

Το τρένο φτάνει από μακριά,
περνάει κοντά σου μα δεν σταματά,

Ένοχα βήματα που σπαν' τη σιωπή,
νυστάζεις, φοβάσαι, αναρωτιέσαι γιατί,

Φωνές ακούς από κάπου αλλού,
δεν βλέπεις τίποτα μ' ακούγονται παντού,

Κι όσο οι ήχοι την ησυχία παιδεύουν,
παράξενες σκέψεις μες στο μυαλό σου χορεύουν,

Και είσαι μόνος εσύ κι ο πόνος
κι ο φόβος
κι ο τρόμος
κι ο νόμος,

Κι όσο οι σκιές αλλάζουνε σχήμα,
ακούς του Μορφέα ακόμα ένα ποίημα,

Για όσα όνειρα έχεις γκρεμίσει,
πιο κοντά σ' άλλους κόσμους έχεις τώρα βαδίσει,

Κι αν είναι άδικα τα όσα ζεις,
κακές εικόνες ποτέ μην σκεφτείς,

Να ξέρεις πάντα η μοίρα ορίζει,
καθένας παίρνει αυτό που αξίζει...

Comeback

2009-01-13T15:26:00.001+02:00

Έγραψα, να. Και;...

Μερικές φορές βιάζομαι να απογοητευτώ. Τι πράγμα κι αυτό, ε;...

Χρονια Πολλά...

2008-12-28T23:56:00.001+02:00

...και καλά. Σε όλους. Μέσα από την ψυχή μου. Θα τα πούμε σύντομα. Φιλιά.

Ύφεση

2008-11-24T15:38:00.001+02:00

Γαμώ. Μόλις έμαθα ότι απολύθηκα...

Standing Before The Gates Of The Infinite Sadness...

2008-11-18T11:56:00.001+02:00

God was sitting right behind me.
Relying on hopes that rely on nothing…
I was waiting for you for my whole life and I lose you in a moment.

You said you like me.
I said I love you.
I think I found the missing link…

I am broken.
I do not exist.
I am a ghost.

Thank God, you never saw me crying.
Dramas start where hopes end.
If you could only love me as if you had never been hurt…
I will never love again (a girl that I haven’t loved before)…

I sound like I am chasing after a curse…
I couldn’t make out the darkness in your words.
With so many lights you can’t see the stars.

Now you are everywhere but out of my sight…

Ταπείνωση Και Περιφρόνηση

2008-11-17T11:10:00.002+02:00

Η ψυχή μου είναι μία βρώμικη πουτανάρα και στις επόμενες σελίδες θα τη γαμήσω όσο πιο βίαια γίνεται.

Countdown To Extinction

2008-11-12T12:00:00.001+02:00

"Confessing to the endless sin
The endless whining sounds.
You 'll be praying till next Thursday
to all the gods that you can count".

υγ.: στίχοι από το "My God" των Jethro Tull.

Career Days...

2008-10-30T16:05:00.001+02:00

Βιάζεσαι; Γιατί; Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να ανάψει κόκκινο το συντομότερο δυνατόν. Αυτοί που κάνουν το δρόμο σπίτι τους και τα τζάμια του αυτοκινήτου σου καμβά. Θα είμαι ειλικρινής. Σπάνια τους αφήνω να μου καθαρίσουν το τζάμι. Μερικές φορές μάλιστα, μου έρχονται εικόνες με νταήδες που σπάνε ευχαρίστως τα μούτρα σε πρόσφυγες που τόλμησαν να ακουμπήσουν το αμάξι τους. Είναι αλήθεια πως μερικοί από τους «πεινασμένους» βγάζουν μεροκάματο τουλάχιστον τετραπλάσιο από το δικό μου. Είμαι σίγουρος. Έχεις πετύχει τον τύπο Κηφισίας και Φειδιππίδου; Είναι όμως και άνθρωποι που δεν έπιασαν ποτέ τα σωστά πόστα και τα όποια περισσεύματα θράσους τους τελείωσαν με το που βρέθηκαν σε ξένη χώρα. Και δεν τους βρίσκεις μόνο στα φανάρια.

Ο Αρσέτ από την Ινδία εκτίμησε ενάμισι Ευρώ περισσότερο απ’ όσο μπορούσα να φανταστώ. Είχα σοκαριστεί. Κι όχι μόνο αυτό. Στο καθαριστήριο που τον γνώρισα τον έβλεπα να καθαρίζει το αυτοκίνητό μου και ντρεπόμουν. Μαζί του μεγάλοι άνθρωποι από την Αφρική και την Ασία που θα μπορούσαν να με έχουν γεννήσει. «Όταν ξανάρθεις ζήτα τον Αρσέτ μου είπε. Μπορεί να κοιμάμαι στα πλυντήρια αλλά θα έρθω να στο καθαρίσω καλά». Γέλασα αμήχανα. Τι να του έλεγα; Του ζήτησα και συγγνώμη που δεν είχα περισσότερα χρήματα να του αφήσω ως tip.

Κάπου στον Σταυρό, Αύγουστο, εγώ έκανα διακοπές. Οι δρόμοι άδειοι. Ένα άλλο «παιδί» περίμενε... Πιάσαμε την κουβέντα. «Δεν έχει δουλειά», μου είπε κι εγώ του αντιπρότεινα να πάει να ξεκουραστεί και να μην ψήνεται άσκοπα στους 40 βαθμούς. «Όχι» μου απάντησε χαμογελαστά, πριν ανάψει πράσινο. Κι ένας άλλος στον Χολαργό, έλαμψε όταν τόλμησα να τον ρωτήσω από πού είναι. «Από το Αφγανιστάν» φώναξε περήφανα. Είμαι σίγουρος. Πιο πολύ εκτιμούν δυο κουβέντες παρά τα 50 λεπτά σου. Σταμάτα.

Κρυφτό

2008-10-20T15:20:00.002+03:00

Ακόμα ψάχνω να βρω που πήγε ο έρωτας σ' αυτό το blog...

Almost Dead

2008-10-14T11:05:00.001+03:00

Διάβασα πως 200 εκατομμύρια blogs δεν έχουν ανανεωθεί εδώ και 2 χρόνια (νομίζω)...
Γαμώτο, εκεί πάει και το δικό μου σιγά σιγά...

Τη Μέρα Που Δεν Φοβήθηκα Τίποτα

2008-09-25T15:51:00.003+03:00

Καλημέρα Γιώργο,

Σήμερα το πρωί έλαβα ένα mail από τον αρχισυντάκτη μου με το οποίο ενημερώνομαι πως το site θα πρέπει να είναι έτοιμο μέχρι τις 29 Σεπτεμβρίου και πως οτιδήποτε άλλο κάνω θα πρέπει να μπει σε δεύτερη μοίρα. Μου γνωστοποιείται πως μέχρι την Παρασκευή θα πρέπει να έχουν ανέβει όλα τα items (δηλαδή όλα τα ρολόγια και gadgets – παρεμπιπτόντως, τα ρολόγια έχουν ήδη, αδιαμαρτύρητα, ανέβει), τα directories, να έχουν γραφτεί bios αντρών και γυναικών (τα 5 bios των αντρών που μου ανατέθηκαν έχουν ήδη γραφτεί εδώ και μέρες...), ενώ τέλος θα πρέπει να συνεννοηθώ με τα ατελιέ των ... και του ... για να πάρω φωτογραφίες και κείμενα άρθρων που θα βρω στο γραφείο του αρχισυντάκτη μου. Να ξανασημειώσω πως αυτά τα tasks θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι την Παρασκευή, ενώ ήδη είναι Τετάρτη πρωί (είχα επισημάνει στο παρελθόν πως καλό είναι να δουλέψουμε για το project πολύ πριν φτάσουμε στις 17 Σεπτεμβρίου, αλλά μου έχει γίνει κατανοητό πως δεν αποφασίζω εγώ).

Θα ήθελα από μέρους μου να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα τα οποία ενδεχομένως δεν έχουν γίνει αντιληπτά (για διάφορους λόγους το κάθε ένα από αυτά):

Α) Είμαι δημοσιογράφος (τουλάχιστον θέλω να είμαι) και δέχτηκα να ενταχθώ στην ομάδα σας για να γράφω (κυρίως) και όχι ως uploader. Αν θέλατε απλώς έναν uploader ίσως ήταν καλύτερη ιδέα να προσληφθεί ένα παιδί για πρακτική και να επικοινωνούσατε μαζί μου σήμερα για ενδεχόμενη συνεργασία. Θεωρώ πως έχω χάσει έναν χρόνο από την επαγγελματική μου ζωή (και πολλά από τη κανονική μου) απλώς ανανεώνοντας sites όπως του ... , του ... κ.ά. (ενίοτε και στη mobile μορφή τους), μορφοποιώντας το πρόγραμμα της τηλεόρασης και δελτία Τύπου για την ατζέντα του ... . Ακόμα και στο meeting της Δευτέρας άλλα πράγματα είπαμε κι άλλα αποδεικνύεται να συμβαίνουν σήμερα, πόσο μάλλον όταν το uploading για το οποίο ποτέ δεν ανέλαβα ευθύνη, πρέπει να γίνει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.

B) Είμαι όσο το δυνατόν πιο τυπικός στην εργασία μου, έστω κι αν η ηθική και υλική ικανοποίηση που λαμβάνω ως ανταπόδοση θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τουλάχιστον δυσανάλογες. Ως εκ τούτου θα ήθελα να αντιμετωπίζομαι με περισσότερο σεβασμό και όχι ως τελευταίος τροχός της αμάξης (ή άλλως του τμήματος New Media), όντας κατά κάποιο τρόπο το παιδί για όλες τις δουλειές που προκύπτουν ανά τακτά διαστήματα (από λανσάρισμα ... ως υπεύθυνος ... sites – απλώς και μόνο επειδή τυχαίνει να γνωρίζω μερικούς παίκτες περισσότερο από τις/τους συναδέλφους μου).

Γ) Οι μηνιαίες μου αποδοχές ανέρχονται σε 750 Ευρώ «καθαρά». Αυτό μπορεί να είναι και δικό μου λάθος αφού θα μπορούσα να αξιώνω καλύτερες αμοιβές, μιας και εργάζομαι από το 2001 (με ένα μικρό διάλλειμα). Παρόλα αυτά, προσπαθώ να κάνω ότι καλύτερο μπορώ γιατί πριν απ’ όλα μου αρέσει να δουλεύω σε μία μεγάλη εκδοτική εταιρεία, χαίρομαι να συνεργάζομαι με πολλούς από εσάς και θεωρώ πως οι συνθήκες εργασίας είναι ιδανικές (για τα δικά μου μέτρα). Παρόλα αυτά δεν έχω σκοπό να εργάζομαι τις υπερωρίες (ούτε καν να βγαίνω σε εξωτερικές συνεντεύξεις) που απαιτεί το προαναφερθέν deadline, όχι για κανέναν άλλο λόγο (θεωρώ πως δεν έχω δώσει δείγματα τεμπέλη – όσο κι αν η φύση της δουλειάς που μου έχει ανατεθεί θα τα δικαιολογούσε), αλλά επειδή θεωρώ προκλητικό να ζητούνται από έναν άνθρωπο που έχει κάποια χρόνια δημοσιογραφικής προϋπηρεσίας αλλά αμείβεται πενιχρά και δεν πληρώνεται επιπλέον για τις ώρες που θα μπορούσε να αφιερώσει κάπου αλλού. Επίσης, θα πρέπει να σε ενημερώσω πως εσχάτως ψάχνω δεύτερη δουλειά (και αν παρουσιαστεί η ευκαιρία μία πιο ενδιαφέρουσα -όχι απαραίτητα καλύτερη- πρώτη), οπότε εκ των πραγμάτων δεν θα μπορώ να είμαι διαθέσιμος μετά το πέρας του ωραρίου μου. Τέλος, θα ήθελα να επαναδιαπραγματευτώ, αλλά αισθάνομαι εγκλωβισμένος μιας και ούτως ή άλλως τα καθήκοντά μου θα αλλάξουν (πολύ σύντομα ελπίζω) με αποτέλεσμα να φανώ άπληστος ή αχάριστος αν ζητήσω κάτι καλύτερο. Το χειρότερο όλων είναι πως δεν μπορώ να κριθώ πάνω στη δουλειά μου αλλά μόνο σε μία διεκπεραιωτική εργασία, συνεπώς θα πρέπει να περιμένω για αρκετά μεγάλο (υποθέτω) διάστημα μέχρι να βελτιωθούν οι αποδοχές μου.

Δ) Σχετικά με το site δεν έχω κάτι περισσότερο να προσθέσω απ’ όσα είχαμε συζητήσει προ μηνών. Ακόμα δεν ξέρω αν θα ήθελα ποτέ να ζητήσω δουλειά σε ένα site που δεν συμφωνεί ακριβώς με την εικόνα που εγώ έχω στο μυαλό μου (αλλά όπως είπα, κατανοώ πως δεν είναι δική μου απόφαση), καταπιάνεται με θέματα που εγώ δεν μπορώ να καλύψω (από grooming και styling μέχρι yachting και οικονομία), γίνομαι εντολοδόχος ενός αρκετά νεαρότερού μου συναδέλφου που σίγουρα υπερτερεί πολύ σε δημόσιες σχέσεις (αν και μου φαίνεται άκρως λογική η τοποθέτησή του στη θέση αρχισυντάκτη σε τέτοιου τύπου site), μένω αμέτοχος στην ανάπτυξή του, όντας ακόμα ο uploader του, δεν έχω καν γνωρίσει έναν από τους συντάκτες με τους οποίους στο κάτω-κάτω (κι) εγώ θα μιλάω και γενικά δεν φαίνεται να υπολογίζομαι όσο θα άξιζα ή έστω ήθελα. Επειδή το να αγχώνομαι για να ανεβάζω gadgets και κοστούμια σε ένα αντρικό site που πρέπει να βγει σε δύο μέρες, πρώτα απ’ όλα με προσβάλλει σαν άνθρωπο (όχι εργαζόμενο), παρακαλώ για κάποια λύση.

Ε) Επειδή το άγχος έχει ήδη κάνει εμφανή τα σημάδια του στο πρόσωπό μου (ενδεχομένως να έχεις παρατηρήσει κι εσύ τα κενά που υπάρχουν σε αυτό), επειδή ήδη από τις αρχές του Ιουλίου (λίγο μετά την προηγούμενη συζήτησή μας) παίρνω τρεις φορές την ημέρα φάρμακα κι επειδή δεν σκοπεύω να συνεχίσω επ’ αόριστον τη θεραπεία, σου ξεκαθαρίζω πως πλέον δεν με ενδιαφέρει η θέση την οποία καλύπτω. Αν ύστερα από όλα αυτά, θεωρείς πως κάπου έχω άδικο κι αν δεν είναι εφικτό να μου εγγυηθούν ορισμένα πράγματα, η παραίτησή μου είναι στη διάθεσή σου (θα ήθελα να συζητήσουμε για τη θέση μου στο τμήμα, αλλά φαντάζομαι πως ήδη ξέρεις τι μπορώ να κάνω).

Συγχώρησε το φορτισμένο και ίσως ειρωνικό κατά διαστήματα mail μου, αλλά δεν μπορούσα να κρατηθώ άλλο. Σε ευχαριστώ πολύ για τον πολύτιμο χρόνο σου.
Γιάννης

Θεα (χωρίς τόνο)

2008-09-04T15:06:00.001+03:00

Η θεα από το μπαλκόνι της είναι ολόγυμνη. Τοποθετείται στον πρώτο όροφο της απέναντι πολυκατοικίας. Ήττα-σοκ...

Τόλης Και Φρίντα

2008-08-19T17:19:00.002+03:00

- Ποιός είναι ο Τόλης και ποιά η Φρίντα;
- Ο Τόλης είναι ο πατέρας του πρώην μου. Δεν έχω πολλά πολλά με τον πρώην μου, αλλά με τον Τόλη κάνω πολύ παρέα. Έχει χωρίσει με τη γυναίκα του και η Φρίντα είναι η γκόμενά του.
- Πως γίνεται μια κοπέλα 26 χρονών να κάνει παρέα με τον πατέρα του πρώην της;
- Γίνεται.
- Και για πες, γιατί σε πρήζει η Φρίντα σήμερα;
- Χθες, ενώ έκανε ότι κοιμάται, κατάλαβε ότι ο Τόλης μου έλεγε πως του γυάλισε μία γκόμενα που γνώρισε πριν λίγες μέρες.
- Ωχ.
- Άσε ρε πούστη μου, με έχει πρήξει στα τηλέφωνα. Συνέχισε να το σηκώνεις εσύ μέχρι να βρω κάτι πιστευτό για να της πω.
- Οκ, αλλά πες μου κι άλλες λεπτομέρειες. Ως τώρα έχουμε μία νεαρή κοπέλα που κάνει παρέα με τον γκομενιάρη πατέρα του πρώην της. Χαχαχα.
- Μεγάλη ιστορία.
- Για πες!
- Λοιπόν, ο Τόλης και η Φρίντα είναι... ξαδέρφια.
- !!!
- Ναι, μαλάκα.
- !!! Και; Πως;...
- Ε, να, έχουν λίγο πιο ανοιχτά μυαλά. Χαχα!
- !!!
- Όταν ήταν ακόμα πιτσιρίκια - ούτε 20 χρονών - είχαν κάνει σχέση. Έρωτας κανονικός. Αλλά βλέπεις, ήταν μία σχέση που δεν μπορούσε να κρατήσει πολύ λόγω του περιβάλλοντος και της εποχής στην οποία αναπτύχθηκε.
- Σωστά.
- Μόλις χώρισαν, η Φρίντα παντρεύτηκε έναν πλούσιο τύπο και πήγε να ζήσει στην Ελβετία. Ο Τόλης έκανε τη δική του οικογένεια εδώ.
- Και τώρα πως ξαναβρέθηκαν;
- Ο άντρας της Φρίντας πέθανε κι αυτή γύρισε στην Ελλάδα. Στο μεταξύ ο Τόλης είχε χωρίσει. Όταν επέστρεψε αυτή, φρόντισε να ξανασυναντηθούν. Και ξανάρχισαν...
- Περίπου από την αρχή...
- Περίπου, ναι.
- Παιδιά δεν έχουν; Δεν τους λένε τίποτα;
- Τι να τους πουν; Δεν τρώνε κολλήματα. Τα παιδιά της Φρίντας ζουν στο εξωτερικό. Δεν πολυνοιάζονται. Φαντάσου πως ο ένας πάει κάθε καλοκαίρι για διακοπές στη Βραζιλία για κανά δίμηνο. Ούτε του Τόλη τα παιδιά δίνουν μεγάλη σημασία. Μεγάλος άνθρωπος είναι, ας κάνει ότι θέλει.
- Ούτε στα παραμύθια δεν γίνονται αυτά. Τόσες ανατροπές; Θα το βάλω στο blog μου.

Καλοκαιρινό...

2008-07-25T16:28:00.002+03:00

Όποιος θέλει καλοκαίρι, να ξέρει πως μου έχει περισσέψει αρκετό ακόμα...

Η Θεωρία Του House

2008-07-16T17:29:00.002+03:00

Όποτε περνάω έξω από ένα παλιό σπίτι με κυριεύει πάντα η απόλυτη περιέργεια. Είναι η φύση μου τέτοια. Θέλω να μαθαίνω όσο περισσότερα μπορώ. Δεν ξέρω γιατί, αλλά με τα σπίτια το κακό παραγίνεται. Θέλω την ίδια στιγμή να χτυπήσω το κουδούνι, να μπω μέσα, να συναντήσω τους ενοίκους του και να αρχίσω να κάνω ερωτήσεις ασταμάτητα. Να μάθω το ποιος, γιατί, πότε έμεινε εκεί, να ανακαλύψω το κάθε μυστικό που μπορούν να αφηγηθούν οι φωτογραφίες, οι καθρέφτες, τα κρεβάτια του. Είμαι πεπεισμένος πως οι πιο μεγάλες ιστορίες κρύβονται μέσα τους. Μου μοιάζει με θέμα που δεν θα μπορούσε να βαρεθεί ποτέ κανείς.

South Of No North

2008-07-03T17:52:00.004+03:00

"Μήπως είσαι τελείως ξενέρωτος; Μήπως δεν έχεις κανένα πάθος μέσα σου;"

Γιατί μου το είπε αυτό; Πάντα συμφωνούσαμε πως είμαι "Βόρειος" κι εγώ χαιρόμουν με αυτό. Τώρα όμως με προβλημάτισε. Λες να είναι αλήθεια και να μην το καταλαβαίνω;...

Request 6 (Χώσε Και Σώσε)

2008-06-24T17:45:00.003+03:00

Είχα την ατυχή έμπνευση να σημειώσω στην Roadartist πως θα μπορούσε να είναι πιο αιχμηρή με τους τύπους που κυβερνούν αυτόν εδώ τον τόπο. Στην απάντησή της, μου ζήτησε να γράψω τον δικό μου λίβελο. Το παιχνίδι παίζεται κάπως έτσι:

1. παίρνεις μια πένα
2. την βουτάς στο μυαλό σου (ποιο μυαλό;)
3. γράφεις 3 προτάσεις που θα έλεγες μπροστά σε όλους αυτούς που μας κυβερνούν
4. προσκαλείς όσους θέλεις (είστε όλοι προσκεκλημένοι)

Το θεώρησα εύκολο. Σκέφτηκα πως με τόσες μαλακίες που έχουν κάνει όσοι κατά καιρούς έχουν εκλεγεί από τον αθώο, αφελή ή ιδιοτελή ελληνικό λαό, θα μπορούσες να γράψεις και ένα και δύο και τρία και εκατό χιλιάδες τρία βιβλία. Όρεξη να έχεις να γράφεις, βουτώντας την πένα σου στη χολή.

Σκέφτηκα όμως, επίσης, πως 3 λέξεις θα μπορούσαν να τσακίσουν τα παχύδερμα στην πλειοψηφία τους κοστουμαρισμένα ανδρείκελα, αν φυσικά έβγαιναν από τα στεγνά στόματα τσακισμένων ανθρώπων που οι βολεμένοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι υπάρχουν.

Πεινάμε

Αδικούμαστε

Φύγετε

Το ξέρω. Ακούστηκα σαν τον Πουλόπουλο. Τίποτα δεν θα αλλάξει με ένα παιχνίδι. Ούτε καν οι ψευδαισθήσεις μας...

The Beauty And The Mist...

2008-06-18T17:52:00.002+03:00

Κι εγώ που νόμιζα πως οι όμορφοί άνθρωποι δεν στενοχωριούνται ποτέ;...

Angel Vs Life Festival - Summer 2008

2008-06-06T17:46:00.002+03:00

Πέντε μέρες - τρεις σκηνές - δεκάδες ονόματα - δωρεάν είσοδος. Αυτό είναι το "πιο καυτό" φεστιβάλ του καλοκαιριού. Be there. We know you have already been ...

3 Parties A Day, Life Whispers, Mad2Luv, Weirdo, Sigmataf, Attalanti, Zelot, Kuvas, Fish-Bait, Desposini Savio, Aggeloskoni, Elen, Bebe, Maria Adouaneta, Alicia, Nina, Vampiria, Navigator, M...Ursula, Prasino Liker, Piece De Resistance, Hasapi Grammata, Crazy Tourists, Koulpa, Oneiroparmenh, Roadartist, X, Regina, Ysatis Today, Maria Lemonati, Kat, Ola Tha Pane Kala, So Young, Socrates, Qed, Akis, Metewritis, Athanasia, Thymisou Pos Me Lene, Thogias, Kybeli Dragoumi, Grigsgr, Sandy Cheeks, In The Sky, Votsala Sto Pani, Trotamundos, Anemoskorpismata, Axis Mundi, Wolfgirl, Colorblind, Ilive2loveme, Hliografos, Marionettie, Skouliki,Taxydromoooos, Sideras.

υγ: αρχικά ήθελα να γράψω όλα αυτά τα γκρουπ (τα ονόματα, sorry) κάτω από τον τίτλο "Deja Vu" και να ευχαριστήσω (στο τελευταίο μου post) όσους κάποια στιγμή πέρασαν από το blog αυτό. Θα έκλεινα γράφοντας: "Μην χαίρεστε. Είναι ένα post βγαλμένο από το μέλλον"...

The Downward Spiral...

2008-05-28T17:25:00.001+03:00

Αν είχα τη δύναμη, θα έβγαζα από τη ζωή μου πολύ κόσμο...

Λογοτεχνολογία Ή Τεχνολογοτεχνία;

2008-05-21T17:32:00.003+03:00

Δεν έχω τι να κάνω σήμερα (μετά από πολύ καιρό) γι' αυτό θα γράψω βλακείες μέχρι να έρθει η ώρα να φύγω από τη δουλειά (και μην πείτε πως δεν σας προειδοποίησα).

Κωνσταντίνοι, Ελένες, τελικός Champions League με τη σιχαμένη Manchester United (την πιο μισητή ομάδα του κόσμου μετά τον Ολυμπιακό), οπότε η χοληστερίνη θα χτυπήσει tilt. Δεν γαμιέται; Δεν πίνω, δεν καπνίζω, αν δεν φάω κιόλας τι θα μείνει; (Τώρα σκέφτεσαι πως είμαι 500 κιλά, αλλά οκ, είμαι περίπου 75, με ξυρισμένο κεφάλι και μεγάλα μάτια - Μια παλιά φωτογραφία στο Facebook έκανε θράυση - τότε που έμοιαζα ακόμα με τον Kurt Cobain)...

Και μετά τί άλλο; Έγραψα μερικά presentations ελληνικών δίσκων για ένα περιοδικό κι ελπίζω να τους αρέσουν για να αρχίσω να γράφω κι εκεί. Πρέπει να φαίνομαι κάπου για να επιβεβαιώνομαι. Κυρίως όμως, μου αρέσει να δημιουργώ. Αλλιώς δεν θα είχα και blog - σιγά το blog δηλαδή, αλλά αυτό έχω, αυτό εμπιστεύομαι.

Και βρήκα (στο Facebook) και μια παλιά συνάδελφο - μεγάλο όνομα στο χώρο - που κάποτε μου είχε βάλει τις φωνές γιατί έπαιξα μία "δύσκολη" Πρωτοψάλτη σε μεσημεριανή εκπομπή. Μου είπε πως είμαι "σπάνιο παιδί" και "πως αξίζω κάθε επιτυχία". Και είμαι σίγουρος πως τα εννοούσε. Την ευχαρίστησα και την άφησα μαζί με τους υπόλοιπους φίλους μου. Λίστεεεεεεες μου φώναζε...

Και ένας άλλος φίλος από τα παλιά μου είπε να του στείλω ένα βιογραφικό για να πάω σε ένα υπό κατασκευή μουσικό κανάλι (κάποιο... MTV). Φιλόδοξο και πολύ πρώιμο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Τον ευχαρίστησα κι αυτόν. Είναι τρομερό να σε βοηθούν άνθρωποι που ποτέ δεν κέρδισαν κάτι από εσένα. Νόμιζα πως δεν μπορεί να υπάρξει ανιδιοτέλεια. Αλλά ευτυχώς, έχω συναντήσει ανθρώπους που καταφέρνουν να με βγάζουν λάθος. Χαίρομαι γι' αυτό.

Κόλλησα. Να ρωτήσω; Γιατί με εκτιμούν; Μαλακία ερώτηση. Έχω τόσα πολλά χαρίσματα. Πάνω απ' όλα καλή καρδιά. Αυτό ίσως αρκούσε αν δεν είχαν όλοι οι άνθρωποι του κόσμου από μία καλή καρδιά. Καλή καρδιά και χοληστερίνη βέβαια, είναι αντιφατικές έννοιες...

Ένας άλλος φίλος σήμερα, μου είπε πως έγινε μπαμπάς. "Καλή φάση" μου είπε. Χάρηκα πολύ γι' αυτόν. Στο στρατό ήταν ο καλύτερος φίλος. Αυτό σου μένει από το στρατό συν κάτι ιστορίες για να γελάς όποτε τις θυμάσαι (αν και το πράγμα αλλάζει όταν σκεφτείς πόσες ώρες πέρασες όρθιος σε μία σκοπιά). Τέλος πάντων.

Με γαμάνε λίγο τέτοια νέα. Άλλοι στην ηλικία μου έχουν παιδιά κι εγώ δεν ξέρω τι μου γίνεται. Συναισθηματικά, επαγγελματικά, τα πράγματα είναι τόσο μπερδεμένα που δεν μου επιτρέπουν προγραμματισμό. Και τα χρόνια περνούν σαν τα λεπτά στο ρολόι μου. Σε λίγο θα είναι έξι. Κι εγώ θα έχω προλάβει μόνο ανοησίες. Λέξεις που δεν έχουν κανένα νόημα. Σαν εκείνες που χώθηκαν στον τίτλο...

υγ.: ευτυχώς ακόμα είναι 17:50...

Poison

2008-05-16T16:33:00.002+03:00

..."I will never kiss again,
'cause there is nobody like you"...

Sleep And Dream

2008-05-14T12:37:00.002+03:00

A smile that's bigger than your mouth,
A god that's sleeping on your back,
A secret roaming in your mind,
A chance is lost between your eyes,

A fairytale told on your arms,
A moon that's sliding on your belly,
A river flowing on your legs,
A moment trapped in your hair,

A man captured inside you...

Angel Left Wing, Right Wing, Broken Wing

2008-05-08T14:56:00.003+03:00

...Look on the bright side, is suicide
Lost eyesight I'm on your side
Angel left wing, right wing, broken wing
Lack of iron and/or sleeping...

υγ: Στίχοι από το "Milk It" των Nirvana.

Sick And Destroyed

2008-05-02T17:13:00.005+03:00

"Ελάχιστα χρήματα (... Ευρώ).

Εργασία που δεν μου έχει προσφέρει την παραμικρή ικανοποίηση και χαρά επί ... (μέχρι στιγμής) μήνες.

Καμία βοήθεια για συνεργασία σε άλλο Μέσο του ομίλου.

Καμία επιβράβευση για τη συνέπειά μου. Θεωρώ πως θα μπορούσα να αναλάβω με επιτυχία τη θέση του ... στο ... . (Εδώ θα μπορούσε να τεθεί και θέμα επιλεκτικής μεταχείρισης μεταξύ συναδέλφων).

Υπερβολικές απαιτήσεις (αν λάβουμε υπόψη τα καθήκοντα που μου έχουν ανατεθεί, τα χρήματα που λαμβάνω και την εργασιακή μου εμπειρία).

Καμία προοπτική (ακόμα και στο ... είναι προφανές πως προορίζομαι κυρίως για uploading).

Τοποθέτησή μου σε πόστο που εκ των πραγμάτων θα μπορούσε να καλυφθεί ακόμα και από ανειδίκευτο εργάτη.

Καμία συμμετοχή στο στήσιμο του ... ."

P.S.1: Όσα θα ακούσει ο διευθυντής όταν γίνει συζήτηση σχετικά με τον... ζήλο που επιδεικνύω στην δουλειά...

P.S.2: Ήθελα κάπου να πω τον πόνο μου (ξανά).

P.S. 3: Πιθανότατα, η λίστα να μεγαλώσει μέχρι την συζήτηση.

P.S. 4: Μυρίζει απόλυση (ή παραίτηση).

P.S. 5: Δεν με ενδιαφέρει καθόλου.

Έξοδος

2008-04-24T10:49:00.002+03:00

Καρφιά στα χέρια και τα πόδια,
αγκάθια στο κεφάλι,
ληστές τριγύρω,
σύννεφα από πέτρα,
αμφισβήτηση,
προδοσία.

Πάντα υπάρχει όμως ένα ''αλλά''...

Χρόνια Πολλά σε όλους! :ο)

Staring At The Stars

2008-04-14T16:53:00.002+03:00

I am bleeding. I guess you don’t know.

Wishes not fulfilled. I should have counted more stars falling…

Αθλητική Ενημέρωση (Λίγο Πριν)...

2008-04-02T13:26:00.003+03:00

Ο κυρ Χρύσανθος θυμάται το ολοκαύτωμα της πατρίδας του, κάπου στην Ιεράπετρα το 1943. "Ήμουν δέκα χρονών τότε. Μου είπαν 'τρέξε στο σπίτι σας, σκότωσαν τον πατέρα σου και τον αδερφό σου'". Σπάει. Περνάνε δευτερόλεπτα με εκατομμύρια αναμνήσεις. Βρίσκει ξανά λίγη δύναμη. "Πήγα σπίτι και βρήκα τον πατέρα μου". Σπάει πάλι. Οι εικόνες πάνε πίσω. Γι αυτόν, έγχρωμες, για τις κάμερες της εποχής, ασπρόμαυρες. "Το κεφάλι του ήταν μισό..." Κλαίει. 75 χρονών άνθρωπος σπαράζει σαν μωρό...

Σε λίγο, τον λόγο παίρνει μία άλλη γυναίκα, με μεγαλύτερη ψυχραιμία. "Οι Γερμανοί έμπαιναν στα χωριά μας και λεηλατούσαν σε αντίποινα για τον θάνατο 12 στρατιωτών τους από τους αντάρτες. Δεν υπολόγιζαν ούτε παιδιά, ούτε άνθρωπο. Όσοι πρόλαβαν να κρυφτούν μέσα στο φαράγγι έζησαν. Όσους βρήκαν οι Γερμανοί όμως... Τους σούβλιζαν, τους έβγαζαν τα νύχια, τα μάτια και μετά τους άφηναν ζωντανούς."

Τηλεόραση, το μαγικό κουτί. Εκεί που περιμένεις το 4-0 και το παρασκήνιο του Παναθηναϊκός-Πανιώνιος, έρχεται το τελευταίο ρεπορτάζ του Κυριακάτικου δελτίου ειδήσεων των 21:00 για να σε κάνει να ξανασκεφτείς πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα (γενικά)...

Old Flame

2008-03-27T13:25:00.003+02:00

I wish I was a page from your diary,
I know that its colour would be grey,
I wish you once read it again with innocence,
or burn this rather dark page away.

Blogged To Death...

2008-03-19T17:27:00.002+02:00

Ζηλεύω. Το έγραψα και στο προηγούμενο post. Διαβάζω κείμενα που δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ και μελαγχολώ. Αναρωτιέμαι τι κάνω εδώ. Αναρωτιέμαι γιατί δεν ασχολούμαι με κάτι άλλο. Έκανα το γράψιμο επάγγελμα, διαβάζω πράγματα κάθε μέρα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, αλλά απογοητεύομαι από τις συγκρίσεις. Στα 30 χιλιόμετρα δεν γυρίζεις πίσω. Μερικές φορές βαριέμαι. Μερικές φορές στερεύω. Μερικές φορές απαξιώ. Δεν ξέρω αν πρέπει να συνεχίσω. Άλλωστε ντρέπομαι για αυτό το blog. Φαντάζομαι τη μέρα που θα το ανακαλύψει ο αδερφός μου ή η φίλη μου. "Τι αδερφή αδερφός Θεέ μου" ή "Τι μαλάκας γκόμενος Θεέ μου". Μου αρέσει όμως το ''λίγο ακόμα''. Νομίζω πως μια μέρα θα γράψω το πιο ωραίο κείμενο του κόσμου. Και θα καλύψω τη ματαιοδοξία μου. Μετά θα πατήσω ένα quit κι όλα θα έχουν τελειώσει. Φαντάζομαι καμιά φορά τι θα γίνει αν εγώ σταματήσω να υπάρχω πριν από το (τύπου) ημερολόγιό μου. Τι θα απογίνει αυτό; Θα σέρνεται για πάντα σε ένα δίχτυ που συνεχώς απλώνεται. Και θα κουβαλάει όλες αυτές τις ανοησίες που έγραφα κατά κύριο λόγο σε ώρες γραφείου. Μη δίνεις σημασία...

Request 5 (Ελαττώματα)

2008-03-14T14:35:00.003+02:00

Ο Thogias μου ζήτησε να γράψω για τα ελαττώματα μου. Λάθος. Πάντα είναι καλύτερο να δίνεις τον άχαρο ρόλο του κριτή σε άλλους. Θα προτιμούσα να μου λέγατε εσείς τι δεν σας αρέσει σε εμένα. Αλλά οκ, θα παίξω. Μου αρέσει να παίζω κι ας χάνω. Ψέμα...

1) Ντροπή
Υπάρχουν μεγαλύτεροι φόβοι από τους βιολογικούς και δυσκολεύομαι μερικές φορές να τους νικήσω...

2) Εσωστρέφια
Ή δεν υπάρχει χαρά και λύπη ή δεν έχω μάθει να γελάω και να κλαίω πολύ...

3) Οκνηρία
Υπάρχουν πολλές στιγμές που δεν έχω κουράγιο ούτε να γεμίσω με νερό το ποτήρι μου...

4) Ζήλια
Όχι φθόνος. Ζήλια...

5) Εγωισμός
Η τελευταία μου κουβέντα συχνά είναι η ίδια. "Άντε γαμηθείτε. Δεν έχω ανάγκη κανένα''...

6) Καλοσύνη
Τόση πολλή που μερικές φορές γίνομαι υποχείριο των αγαπημένων μου προσώπων. Βλαβερή για όλους...

7) Υπερανάλυση
Πάει καιρός από τότε που πήρε απόφαση η καρδιά μου και όχι το μυαλό μου...

Αυτά. Μου περίσσεψαν η ονειροπόληση και η χαμηλή αυτοπεποίθηση, αλλά... Δεν ξέρω. Προσθέστε τίποτα κι εσείς. Θα σας εκτιμήσω ακόμα περισσότερο... Παίξτε όλοι. Δεν θα ξανακάνω διακρίσεις... Φιλιά.

Past Imperfect...

2008-03-04T12:15:00.002+02:00

I am the right person to do the wrong thing.
Condemned in obscurity.
Made to be the joker.
Yes, I made you smile.
Have you ever watched me carefully?

Here I am to gloriously fall alone.
Such a pleasure to rest on my ashes…

Request 4 (Περίοδοι)

2008-02-26T12:50:00.004+02:00

Η Μαρία η Λεμονάτη μου ζήτησε να γράψω τις περιόδους 6,7,8 της σελίδας 123 του πρώτου βιβλίου που θα έβρισκα κοντά μου. Εγώ όμως έκλεψα. Γράφω τις περιόδους 6,7,8 και 9 από την πρώτη είδηση που διάβασα σήμερα στο in.gr.

..."Ο Ουίλιαμς μπορεί να θυμηθεί ημερομηνίες για δεκάδες γεγονότα της διεθνούς ειδησεογραφίας: τη γέννηση του πρώτου παιδιού του σωλήνα το 1987, το πολύνεκρο δυστύχημα σε χημικό εργοστάσιο του Μποπάλ στην Ινδία, το 1984, ακόμα και την φθινοπωρινή ημέρα του 1991 που ο Μάτζικ Τζόνσον ανακοίνωσε ότι είναι φορέας του HIV.

Ο Δρ Τζέιμς ΜακΚοχ, νευροβιολόγος του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Αϊρβιν, μελετά τον Ουίλιαμς από πέρυσι το καλοκαίρι, παραδέχεται όμως ότι δεν έχει ιδέα πώς η μνήμη του μπορεί να λειτουργεί τόσο καλά.

Ο Δρ ΜακΚοχ είχε δημοσιεύσει μια παρόμοια περίπτωση το 2006 στην επιθεώρηση Neurocase και τώρα μελετά τον Ουίλιαμς και μια γυναίκα με αντίστοιχες ικανότητες.

Η ταλαντούχα εθελόντρια, που προτίμησε να διατηρήσει την ανωνυμία της, θεωρεί ότι πρόκειται για κατάρα και όχι για χάρισμα, αφού στο άκουσμα μιας ημερομηνίας οι αναμνήσεις κατακλύζουν το κεφάλι της σαν κινηματογραφική ταινία."...

Θα μου άρεσε να παίξουν η 3 parties a day, η weirdo, η life whispers, η alicia, το prasino liker και όποιος άλλος θέλει. Μου αρέσει η επιλογή μου κι ας έκλεψα. Η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία, ε;

Parental Advisory, Explicit Lyrics

2008-02-22T17:52:00.004+02:00

...και η τελευταία ταινία που είδαμε μαζί
έλεγε πως ''θέλω να γλείψω το γλυκό σου μουνί''...

υγ: έχω (σχεδόν) αρρωστήσει...

Deaditorial

2008-02-19T15:58:00.002+02:00

Σπας τα φτερά τους, κλέβεις τα βέλη τους.
Τα βουτάς στο δηλητήριο, τα καρφώνεις στην πλάτη.
Συνοδεύεις το άρμα τους με Γρηγοριανούς μοναχούς.
Υποκρίνεσαι θρήνους και δακρύζεις μελάνι.
Φέρνεις τον ορίζοντα σου στους μείον τρεις μήνες.
Στέλνεις σκισμένα γράμματα στο παρελθόν σου.
Απλώνεις πάγο που δεν σπάει χωρίς θέληση.
Και αρχίζεις να ψάχνεις τις μάταιες ελπίδες σου.
Είναι εύκολο να σκοτώνεις αγγελάκια.
Κι ακόμα πιο εύκολο να τα διώχνεις από τον κήπο σου...

Το Αρκουδάκι...

2008-02-14T17:47:00.004+02:00

"Ανάμεσα σε εσένα και το σκοτάδι υπάρχει μόνο το αρκουδάκι"...

Mate. Feed. Kill. Repeat.

2008-02-11T17:37:00.000+02:00

Φαντάζεσαι μια μέρα να μάθεις πως τις περισσότερες ώρες της πρώτης σου μέρας τις πέρασες δίπλα σε ένα σκουπιδοτενεκέ;...

A Mi Luna

2008-02-08T17:35:00.000+02:00

Hola!
Que tal chica? Como te va? Cuando vamos a beber una copita juntos? :o)
Don't apologize for being late - it is usual when you fall in love :oPPPPPP
Ok, ok, I am just kidding. I am really happy that you are a happy bunny and I hope you go on like that for the rest of your life :o)

As for me, well I am the ordinary john you know, the guy with the bad mood and all this shit, but I guess you have been used to it. Everything gives to my nerves - my unsatisfactory job, my perplexed relationship, my self, everything - and please don't expect my wedding invitation :o)
Well, yeah, I really want to talk with you again - I would talk about all these until you had your headache, but we are million miles away and I guess I have no one to talk to right now - because my friends don't know anything about the situation I am in. I don't want to spoil your time - sometimes it is enough for someone to know that the people he loves are fine and happy :o)
So, I wish you have a nice weekend and we talk again soon. I wish things were different. Adios.

Χόλιγουντ

2008-02-06T12:47:00.000+02:00

Δεν με βλέπεις;
Νομίζεις ότι γελάω πραγματικά;
Σπάνιες είναι αυτές οι στιγμές.
Υποκρίνομαι.
Μέσα μου κλαίω.
Μην δίνεις σημασία.
Τα ψεύτικα χαμόγελα είναι πανεύκολα.
Με γνωρίζεις τόσα χρόνια αλλά δεν με ξέρεις καθόλου.
Δεν πειράζει.
Είμαι καλός ηθοποιός.
Κοίτα.
Χαίρομαι...

Μία Τεράστια Καθημερινή Ιστορία...

2008-02-01T17:34:00.000+02:00

- Έλα Ρίτα μου! Τι κάνεις; Χρόνια πολλά κοπέλίτσα μου! Να τα εκατοστήσεις!
- Ευχαριστώ θεία!
- Τι κάνεις; Είσαι καλά; Διάβασες για σήμερα;
- Ναι, εντάξει...
- Η μαμά είναι εκεί;
- Ναι.
- Μου τη δίνεις λίγο να πω και σε εκείνη τα ''Χρόνια Πολλά'';
- Ναι. Μαμαααάαα. Η θεία!

- Έλα!
- Έλα! Που είσαι; Να τη χαίρεσαι! Όπως επιθυμείς να τη δεις!
- Ευχαριστώ! Κι εσύ να τους χαίρεσαι όλους! Μιλούσα με τη νονά της Ρίτας στο άλλο τηλέφωνο.
- Τι κάνει; Πως είναι;
- Άστα.
- Δηλαδή;
- Μόλις μου είπε ότι την πήραν τηλέφωνο και της είπαν πως ο Γιάννης πέθανε. Τον βρήκαν νεκρό πάνω στο κρεβάτι.
- Σώπα ρε! Από τι πέθανε;
- Ανακοπή λένε. Άστα σου λέω. Δράμα.
- Και τώρα; Πως θα τον φέρουν από τη Γλασκόβη;
- Είναι διαδικασία. Θα πάρει δύο εβδομάδες να έρθει στην Ελλάδα...
- Πήγε στη Γλασκόβη, κατάφερε να καθαρίσει από τα ναρκωτικά και τελικά πέθανε από ανακοπή...
- Τα παιδάκια του είναι το δράμα. Μπορεί να είχε πάρει διαζύγιο, αλλά συνέχιζε να κάνει ότι μπορεί για να τα βλέπει χαρούμενα, όποτε γύριζε από τη Σκωτία.
- Κρίμα...

Μπακλαβαδάκι Χωρίς Γεύση...

2008-01-25T16:49:00.000+02:00

- Έχει κανένα γλυκό;
- Φάε αυτό το μπακλαβαδάκι. Είναι για τον κυρ Λεωνίδα.

- Είχε γενέθλια σήμερα;
- Ναι.

- Η κυρα Λίτσα τα έφερε, ε;
- Ναι.

- Έκλαιγε;
- Ναι.

- ... (Δηλαδή τώρα αυτός ο άνθρωπος έχει πεθάνει;)...

As A Sin

2008-01-18T17:01:00.000+02:00

Assassin
I want to kill
To drink some blood
But memories fail
They are nude
They don't prevent me
They are pure
So I kill daisies
To find my answers
I tear them apart
Like they were love
There are the stains
But no result
So I look forward
I see the sky
No need to try
I feel condemned
There is an end
Indeed
And I don't know
Where I 've been
I can't be king
Without a queen
I need to kill
As a sin...

7+1 Memories A Year

2008-01-11T15:41:00.000+02:00

Μετά από την πρόσκληση της 3 Parties A Day και επειδή τρελαίνομαι να φτιάχνω λίστες - χαρακτηριστικό ανθρώπων με πιθανότητες να εμφανίσουν αυτοκτονικές τάσεις στο μέλλον - θυμάμαι 7 + 1 πράγματα που σημάδεψαν τη χρονιά που στείλαμε...

7) Ταξίδι στο Μιλάνο.
Μόνο για μίαμιση μέρα για να γίνω ο ένας και μοναδικός Έλληνας που θα συναντήσει τους Linkin Park. Το σήμερα μου αποδεικνύει σαδιστικά πως ένα τέτοιο ταξίδι δεν έχει σημασία στην επαγγελματική σου πορεία. Η δουλειά μου είναι να κάνω data entry σε life style sites. Άξιζαν όμως οι υπογραφές στα CDs μου, το επιβλητικό Duomo, το ότι τα (ξανά)κατάφερα μόνος μου και το αθώο φιλί στο μάγουλο από μία συμπαθητική Ιταλιδούλα...

6) Ταξίδι στο Αλικάντε και τη Μαδρίτη.
Συνάντησα για τρίτη φορά στη ζωή μου την φίλη μου Maria Loreto. Οι πιθανότητες στην περίπτωσή μας πήγαν περίπατο. Πόσο εύκολο είναι να γίνει μία από τις καλύτερες φίλες σου μία Ισπανίδα που μαθαίνει ελληνικά, ζει σε μία επαρχιακή πόλη της χώρας της και γνώρισες σε chatroom ένα από τα ελάχιστα Σάββατα που ξέμεινες σπίτι; Α, ναι, πήγα και στο Prado, είδα τη Guernica από το ένα μέτρο και έκατσα στον πάγκο του Bernabeu :o)

5) Ταξίδι στο Dubai.
Πήγα να φτιάξω εικόνες ενός έρωτα που θα ήθελα να ζήσω και πλέον ζω τον έρωτα που δεν είχα πιστέψει ποτέ. Οι λεπτομέρειες είναι πολύ προσωπικές. Όλο και κάτι έγραψα από τότε που ξεκίνησε. Δεν ξεχνώ το ποτάκι στην κορυφή των δίδυμων πύργων του Εμιράτου. Από πραγματικές εντυπώσεις και εντυπωσιακά πράγματα άλλο τίποτα στην ανατολίτικη μικρογραφία της Νέας Υόρκης...

4) Απόλυση από τη δουλειά μου.
Από τότε έχω "αρρωστήσει". Θέλω να κάνω δισκοκριτικές, συνεντεύξεις, ταξίδια στο εξωτερικό, να πηγαίνω σε συναυλίες και να βλέπω το όνομά μου γραμμένο σε περιοδικά. Μου αρέσει για πολλούς και διάφορους λόγους.

3) Πρόσληψη σε νέα δουλειά.
Έμεινα άνεργος μόνο λίγες μέρες. Ήταν κάτι που τόνωσε την αυτοπεπόίθηση μου. Το ότι κάνω κάτι που δεν με διασκεδάζει καθόλου, απλώς το υπομένω. Το θεωρώ μεταβατικό στάδιο. Περιμένω (και) το ελληνικό MTV.

2) Λοιμώδης Μονοπυρήνωση.
Με υψηλό πυρετό για τον μήνα Ιούνιο (τότε με τους αφρικανικούς καύσωνες) και είσοδο σε νοσοκομείο για μία εβδομάδα δίπλα σε δύο αληθινά βαριές περιπτώσεις. Ασθένεια του φιλιού είπαν...

1) Το blog μου απέκτησε υπόσταση. Το διαβάζουν λίγοι, αλλά πολύ καλοί άνθρωποι. Είμαι βέβαιος. Μερικές φορές λέω πως όταν έρθει η μέρα που τα posts μου ξαναμείνουν ασχολίαστα, θα το σταματήσω (τώρα ξέρετε τον τρόπο)...

0) Όλα τα άλλα μικρά αλλά σημαντικά που ξεχνάω αυτή τη στιγμή...

Όποιος δεν έχει παίξει κι ενδιαφέρεται, ας πάρει σειρά.
Ευχαριστώ. Τραβάω κουρτίνες...

υγ. Bonus Info
Το θυμήθηκα το Σαββατοκύριακο. Στη θέση του 0 θα μπορούσα να βάλω τη συμμετοχή μου σε τηλεπαιχνίδι. Έχασα 16.500 Ευρώ επειδή απάντησα λάθος στην ερώτηση "Τι σήμαινε 'λάτρις' στην αρχαίότητα"... Fuck, θα μπορούσα να το βρω!

Ωχ, Το 2008!

2008-01-08T17:16:00.000+02:00

Ακόμα κι αν είχα τη δυνατότητα, δεν θα ήθελα να ξέρω τι μου επιφυλάσσει η νέα χρονιά. Αρκούμαι στις ευχές και περιμένω...

Όλα Τα Χρόνια!

2007-12-21T12:42:00.001+02:00

Εύχομαι καλές γιορτές σε όλους, υγεία (πάνω απ' όλα) και χρόνια πολλά. Πολλά; Γιατί όχι όλα; Όλα λοιπόν...

Τα λέμε το 2008 :ο)

υγ: Εξακολουθώ να πιστεύω πως το ότι γεννήθηκα τη μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου είναι τυχαίο...

Angel + Life = L.F.E.

2007-12-18T13:06:00.000+02:00

Χαχά! Πιο ''lame'' δεν γίνεται να είμαι ξανά (λέω δηλαδή)! Κατά ένα περίεργο λόγο (λέγε με και έρωτα) τα φετινά Χριστούγεννα δεν μου έχουν φέρει τόση μελαγχολία. Θα φάω και κουραμπιεδάκια και μελομακαρονάκια (δεν μου αρέσουν - δεν θα φάω) και δίπλες, ξεροτήγανα ή όπως τα λένε, λέτε, λέμε τέλος πάντων και βόλτα στα μαγαζιά θα πάω να πάρω δωράκια (για εμένα τον ίδιο κυρίως) χοχοχό - μου αρέσει να βάζω χαμογελάκια στους ανθρώπους που αγαπώ πολύ (λίγοι είναι) :ο) - και τζόγο τρελό θα έχει το μενού (καλά, μην τρελαθούμε κιόλας - λίγο στοίχημα, λίγο χαρτί, λίγο απ' όλα) και βολτίτσες θα πάω (αν δεν βαρεθώ την ώρα που είναι να τις κανονίσω) και σπίτι θα αράξω με φορμίτσες, παντοφλίτσες, σοκολατίτσες ζεστές, εφημεριδούλες και videogames (σαν να είμαι 70χρονος με μυαλό 10χρονου) κι άμα το στρώσει κιόλας θα φτιάξω κι έναν χιονάνθρωπο με τον αδερφό μου στην ταράτσα της πολυκατοικίας μας (γιατί στις τελευταίες φωτογραφίες μας με χιονάνθρωπο στην ταράτσα της πολυκατοικίας μας είχαμε και οι δύο μαλλιά - υπερβολή αλλά οκ, συμβαίνουν αυτά). Έτσι θα είναι τα Χριστούγεννα φέτος κι έτσι θέλω να είναι πάντα. Αφελή κι αθώα σαν έκθεση ενός παιδιού της πρώτης δημοτικού...
:ο)

Η Συναρπαστική Προοπτική Της Αποτυχίας

2007-12-12T17:52:00.000+02:00

Δεν μπορείς να το εξηγήσεις.

Δεν ήταν αδυναμία.
Δεν ήταν άγνοια.
Δεν ήταν λήθη.
Δεν ήταν μίσος.
Δεν ήταν περιέργεια.
Δεν ήταν ψέμα.
Δεν ήταν μαζοχισμός.
Δεν ήταν έρωτας.
Δεν ήταν πόθος.

Ήσουν εσύ.
Έστω για ένα δευτερόλεπτο...

The Armored Saint...

2007-12-06T17:39:00.000+02:00

Από τους πολέμους στους οποίους πήρα μέρος ένα θυμάμαι περισσότερο. Καλύτερα να σε σκοτώσουν παρά να σκοτώσεις...

Angel (Vs Life) by Thierry Mugler

2007-12-03T14:27:00.000+02:00

A little red on the floor stars,
some smoke in the doom,
I am smelling dead roses,
it's spring but they can't bloom.

Her taste is in your mouth,
her eyes have my view,
her face has your image,
I still smell her on you...

Still smell her on you...
Smell her on you...
Her on you...
On you...
You...

...and me will lie together,
like flowers in this field forever...

65% Φόβος...

2007-11-28T13:52:00.000+02:00

Όταν έρευνες δείχνουν πως στα 7 χρόνια γάμου, περίπου το 65% των Ελλήνων κι ένα ανάλογο ποσοστό Ελληνίδων, έχουν ήδη ματώσει το στεφάνι τους, σε εμένα τον ρομαντικό, το μόνο που απομένει είναι ο φόβος...

Ό,τι Πάρεις 700 Ευρώ (Άντε 750)...

2007-11-23T12:54:00.000+02:00

Πως να χαρείς για τις επιλογές σου,
όταν δεν μπορείς να τις αξιοποιήσεις;

...και...

Τί να τις κάνεις τις κατακτήσεις σου,
αν δεν μπορείς να τις απολαύσεις;...

Ω, Καίει...

2007-11-20T13:29:00.000+02:00

- "Σκέφτομαι, πως αν είναι να τσακωνόμαστε έτσι, καλύτερα να το σταματούσαμε εδώ."
- "Οκ."
- "..."
- "..."

Συνταγή Για Καλημέρες

2007-11-16T13:51:00.000+02:00

1 φιλί στη μαμά ή στον μπαμπά ή στον αδερφό ή στη φίλη ή, ή, ή, ή, ή σε όλους.
1 χυμός πορτοκάλι.
1 sms στο αγαπημένο σου πρόσωπο.
1 κουβέντα στο pet σου.
1 χαμόγελο (έτσι, γενικά κι αόριστα). :o)
1 μπισκοτάκι σοκολάτας.

κι άλλα υλικά που προσθέτει ο εκάστοτε πειραματιζόμενος :ο)

υγ1: Δεν με λένε Βέφα, αλλά Γιάννη. :ο)

υγ2: Α, ναι, λίγο ήλιο μην ξεχάσετε! :ο)

Άγνοια Κινδύνου

2007-11-12T15:16:00.000+02:00

"Δεν ξέρω αν θα ξαναζητήσω συγγνώμη που δεν εννοώ."

υγ: Λόγια που ακόμα δεν τόλμησα να ξεστομίσω (ούτε και ξέρω αν πραγματικά θα ήθελα)...

Request 3 (Αντικείμενο)

2007-11-08T17:31:00.000+02:00

Η Life Whispers με έβαλε στο παιχνίδι περί αντικειμένων που αγαπάμε και με γέμισε σκέψεις.
Γιατί να αγαπάς ένα αντικείμενο;
Πόση ματαιοδοξία κρύβουν οι επιλογές σου;
Πόσες αναμνήσεις ξεθάβεις όποτε τα κοιτάζεις;
Πόσα πρόσωπα χαμογελούν μέσα στο μυαλό σου;
Πόσα ταξίδια σου έμειναν;
Πόσο μεγάλωσες;
Πόσο άλλαξες;
Πόσο πολύτιμο μπορεί να είναι ένα κομμάτι χαρτιού;
Πόση σημασία έχει για το μέλλον σου ένα παιδικό παιχνίδι;
Και τι απέγιναν οι εικόνες που θα είχες από αντικείμενα που δεν αγάπησες τόσο και πετάχτηκαν στο χρόνο;
Δεν μπορώ να διαλέξω αγαπημένα αντικείμενα.
Είναι ανόητο αλλά μπορώ να δεθώ ακόμα και με ένα post it.
Κι ακόμα πιο ανόητο είναι πως δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο περισσότερο.
Είναι πολλά όσα έχουν την ίδια σημασία για εμένα.
Και δεν πρόκειται να κάνω διακρίσεις.
Δεν μπορώ να αμελήσω κομμάτια του εαυτού μου...

Όνειρο...

2007-11-02T12:03:00.000+02:00

Δεν αντέχω άλλο τα ταξίδια στο χρόνο
Στέκομαι στο μπαλκόνι του φθινοπώρου
Χτισμένο στο νοτιότερο σημείο του κύκλου μας
Πετάς στο κενό σαν έωλο όνειρο
Η διαφάνειά σου κρύβει το φως μου
Όσο με πλησιάζεις γίνεσαι πιο απειλητική
Πιέζομαι, φοβάμαι, πονάω
Θέλω να τρέξω μακριά
Αλλά τα πόδια μου ζυγίζουν όσο η γη
Είμαι πια στο έλεός σου...

Η Θηλιά

2007-10-26T15:36:00.000+03:00

"...I'm more than just a little curious
How you're plannin' to go about makin' your amends
To the dead

Your halo slippin' down
Your halo's slippin' down to choke you now"

υγ: στίχοι από το “The Noose” των A Perfect Circle.

Τίποτα...

2007-10-22T11:48:00.001+03:00

Τι είναι προτιμότερο;
Να είσαι για γέλια ή για κλάματα;
Μπορείς βέβαια, να μην είσαι και "τίποτα" από τα δύο...

Περαστικά...

2007-10-17T13:35:00.000+03:00

Υπάρχουν φορές που δεν θέλω να ξέρω ότι υπήρξα.
Νιώθω σαν σκουπίδι χωρίς να έχω κάνει τίποτα.
Αποτυχημένος από την αρχή ως το τέλος του κόσμου.
Αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να δικαιώσω προσδοκίες.
Οι επιτυχίες ωχριούν μπροστά στις αμαρτίες μου.
Κλείνομαι στον εαυτό μου, ένα κατασκότεινο δωμάτιο.
Απορώ γιατί να αξίζω τις χαρές μου και τις χάρες μου.
Ψάχνω τον δρόμο μου, αλλά όλο γυρίζω στο ίδιο σημείο.
Πληγώνομαι επειδή πληγώνω (ακούσια).
Μερικές φορές ακούω ουρλιαχτά να σκίζουν το νου μου.
Κι όλα αυτά να διαρκούν για λίγα δευτερόλεπτα - αιώνες...

Comments, Comments, Comments

2007-10-10T18:05:00.001+03:00

Ψοφάω για σχόλια. Κάθε φορά που μπαίνω στο blog μου καρφώνομαι αμέσως στα σχόλια που ίσως πήρα. Δεν είναι εγωισμός. Σιγά το blog. Έχεις διαβάσει 3 Parties A Day για παράδειγμα; Είναι περιέργεια. Τι μου έγραψαν; Τι θέλουν από εμένα; Λες να μάθω κάτι καινούριο; Τους άρεσε άραγε;
Κάθε φορά που βλέπω ένα μικρό νουμεράκι στο τέλος του post μου, αγαλλιάζει η ψυχή μου. Θυμάμαι τα γράμματα που λάβαινα από τα κοριτσάκια στο εξωτερικό, εκείνες που ερωτεύόμουν πριν καν δω, εκείνες που έβρισκα μέσω IYS. Νόμιζα πως θα έπιανα γκόμενα τη Σουηδέζα, την Ισπανίδα, την Βελγίδα, την Κορεάτισσα, την Γερμανίδα, την Γαλλίδα, τη Σλοβάκα, όλες αυτές που κάποτε μου έστειλαν έστω ένα αθώο γράμμα. Κάθε φάκελος, μια νέα έκπληξη. Κι ως γνωστόν σε όλους αρέσουν οι εκπλήξεις...

Είμαι Ψώνιο :ο)

2007-10-05T10:46:00.000+03:00

Lostprophets
Stranglers
Ill Nino
Black Rebel Motorcycle Club
Mikro
Leaves' Eyes
Judas Priest
Alice Cooper
Madrugada
Rasmus
Datsuns
Therapy?
Libertines
Jet
Unisex
Ikara Kolt
Bloc Party
Asian Dub Foundation
Garbage
Porcupine Tree
Twisted Sister
Anthrax
Ronnie James Dio
Soulfly
Slipknot
Supergrass
Dandy Warhols
Veils
Korn
Strokes
Test Icicles
Echo And The Bunnymen
The Double
Hard Fi
My Morning Jacket
Primal Scream
Mando Diao
Mondo Generator
Tool
Arctic Monkeys
Linkin Park

Με όλους τους παραπάνω κάποτε τα είπαμε (με μερικούς μέσω mail, με μερικούς πάνω από μία φορά). Ελπίζω κάποια στιγμή να ξανακάνω το χόμπι επάγγελμα... :ο(

7 Διαμάντια

2007-10-01T12:46:00.000+03:00

Κάποια είδε στον ύπνο της ότι βρήκα εφτά διαμάντια.
Ένα για τη δουλειά μου,
ένα για την υγεία μου,
ένα για τον έρωτά μου,
ένα για τους ανθρώπους μου,
ένα για τον χρόνο μου,
ένα για όλα
κι ένα στην τσέπη μου...

Στη Χώρα-Χάρο...

2007-09-17T20:20:00.000+03:00

Στη χώρα-χάρο δεν υπάρχει χώρος για χορό και χαρά.
Τα ρουθούνια των κατοίκων της είναι βουλωμένα με ανθρώπινες σάρκες...
Τα μάτια τους βρεγμένα με ματωμένα δάκρυα...
Το στόμα τους ποτισμένο με δηλητήριο...
Και τα αυτιά τους βρώμικα από ψέμα...

All Apologies

2007-09-06T12:55:00.000+03:00

Παιδιά sorry, αλλά από το σπίτι, δεν ξέρω γιατί, κάπου κολλάει το σύστημα και είναι αδύνατο να κάνω comments στα blogs σας (σιγά μην χάσετε το κελεπούρι δηλαδή) :οP
Ρε εγώ όμως θα προσπαθώ μέχρι να ανατείλει από τη δύση...

Ξέρω όμως, τώρα όλοι θα ρίξουν μαύρη πέτρα.
"Παράτα μας ρε angel. Τι άλλο να μας πεις; Και στο φινάλε, ποιος χρειάζεται περισσότερους angels; Ούστ. Φύγε, αρκετά ασχοληθήκαμε μαζί σου", και τέτοια πολλά...

Το ξέρω, έτσι είναι.
"Angel left wing, right wing, broken wing"...

Πυρ Και Μανία Και Μαρία Και Ισπανία...

2007-08-29T14:05:00.000+03:00

Comeback.
Και τώρα τι γράφεις;
Για τις διακοπές στην Ισπανία;
Το post που υποσχέθηκες στη Μαρία;
Πόσο σε στενοχώρησαν οι πυρκαγιές;
Ή για το πως αισθάνεσαι περιμένοντας να σε καλέσουν στο λογιστήριο για την αποζημίωσή σου;
Όλα τα posts που θα ακολουθήσουν θα γραφτούν από ένα άλλο γραφείο. Κρίμα. Και μου άρεσε εδώ...
Πάλι γεια, ακόμα δεν γύρισα. Γαμιούνται οι αποχαιρετισμοί. Δεν γαμιούνται;...

Γεμάτο Άδεια...

2007-07-26T15:32:00.000+03:00

Δεν μπορώ να γράψω. Σκέφτομαι ξανά και ξανά τι θα μπορούσε να γεμίσει το τελευταίο μου post για ένα μήνα, αλλά δεν μπορώ να κάνω ούτε την αρχή.
Να είναι γεμάτο καλοκαιρινές αναμνήσεις; Μπα... Κάποιες θα ξεχαστούν, θα αδικηθούν. Όλες μου χρειάστηκαν.
Να είναι γεμάτο αποχαιρετισμούς; Μπα... Οι αποχαιρετισμοί γαμιούνται. Πάντα.
Να είναι γεμάτο συναίσθημα; Μπα... Καλοκαίρι και διακοπές πάνε χέρι χέρι με την ανεμελειά, ασχέτως αν κάπου στη μέση ενίοτε χάνονται.
Να είναι γεμάτο υποσχέσεις; Μπα... Σχεδόν ποτέ δεν τηρήθηκαν.
Να είναι γεμάτο επιθυμίες; Μπα... Όλες τις παίρνει μαζί του ο άνεμος του Αιγαίου.
Να είναι γεμάτο όνειρα; Μπα... Κάνε κάτι πιο ενδιαφέρον τις θερινές νύχτες σου.
Και τότε με τι να είναι γεμάτο; Γεμάτο άδεια. Αυτό είναι. Γεμάτο άδεια. Πεζό μεν, ιδανικό δε. 30 μέρες να αδειάσω. Καλό Αύγουστο και σε παρακαλώ να μου υποσχεθείς πως δεν πρόκειται να βαρεθείς ούτε για ένα δευτερόλεπτο...

Σύννεφα...

2007-07-23T16:22:00.000+03:00

Όπως πάει το πράγμα, λίγα τα ψωμιά του Angel...

Άνεργος = Ανεπιθύμητος.
Καλοκαίρι αβεβαιότητας = φυλλοβόλο φθινόπωρο.
Αμφιβολία = Ανασφάλεια.

Πολύ βροχερός προβλέπεται ο Σεπτέμβρης...

Τέταρτος Όροφος

2007-07-19T14:31:00.000+03:00

- Δεν μπορώ...
- Τι δεν μπορείς;
- Να κοιτάζω κάτω.
- Γιατί;
- Ζαλίζομαι όταν είμαι ψηλά.
- Τότε κοίταζε τον ουράνό.
- Και τι να δω;
- Τα αστέρια...
- Ποια αστέρια; Δεν έχει αστέρια εδώ. Τα έριξες όλα...

Your Life Is No Longer Available...

2007-07-13T13:27:00.000+03:00

You are floating in stars now
Everybody loved you somehow
I wish I could eat your cancer when you turned black
But now it ‘s too late to bring you back
You were seldom talking but you were always there
She knew you were doing everything just for her
Your sister soul never deserved this
She was at your disposal, she was at your service
And your kids shed their tears
Now all they have is nightmares and fears
Lion’s pride and respect
The meaning of your name you could never reject
They gave you 3 months, but you got 15
The walks at your square, they were closing in
Rest in peace Leo
How can you be forgotten?
How can you be gone?

Στιγμές Αδυναμίας...

2007-07-11T11:55:00.000+03:00

...κι άλλο ένα εδώ
κι άλλο ένα εκεί
κι άλλο ένα υγρό
κι άλλο ένα ζεστό
κι άλλο ένα μακρύ
κι ένα πίσω απ' τ' αυτί
κι ένα κάτω εκεί...

Σπονδή

2007-07-05T16:25:00.000+03:00

Ακόμα δεν ξέρω τι να κάνω.
Να θυσιάσω μια σχέση για μία φιλία ή μία φιλία για μία σχέση;...

Λοιμώδης Μονοπυρήνωση

2007-07-02T12:30:00.000+03:00

Έπεσε η κατάρα, έπιασε η κατάρα. Σήμερα συμπληρώνω 25 μέρες πυρετού, αν και πρέπει να παραδεχτώ πως πλέον σπάνια θα ξεπεράσω το 37,5. Δεκατάκια. Τίποτα δεν είναι για κάποιον που επί 15 μέρες χτύπαγε 39αρια, που πλέον έχει μάθει να μετράει τη θερμοκρασία του σώματός του χωρίς να βάλει θερμόμετρο, που πέρασε μία εβδομάδα σε δημόσιο νοσοκομείο, που έχασε πέντε κιλάκια πιο σύντομα από ποτέ, που έμεινε στο ίδιο δωμάτιο με δύο βαριές περιπτώσεις, που έκανε περίπου τρεις εβδομάδες να βγει έξω, που παραλίγο να συνεχίσει να τουρτουρίζει παρά τον αφρικανικό καύσωνα, που έχει καθυστερήσει τραγικά να οργανώσει τις θερινές του διακοπές, που θα πάρει μόνο ένα μέρος του μισθού του, που πρέπει να δουλέψει μετά από 20κάτι μέρες απραξίας, που ακόμα περιμένει αιματολογικές εξετάσεις (θα μπορούσε να είναι πολύ χειρότερο...), που, που, που. Epstein Barr. Σιγά. Υπάρχουν πολύ πολύ πολύ πιο ζόρικες καταστάσεις. Πάλι καλά λέω δηλαδή. Αλλά φιλιά μετά από 15 μέρες και αν. Και τώρα; Περαστικά...

Αρρώστια...

2007-06-14T13:55:00.000+03:00

Παρασκευή 8: 37, 6
Σάββατο 9: 38,5
Κυριακή 10: 38,5
Δευτέρα 11: 39,0
Τρίτη 12: 39,6
Τετάρτη 13: 39,0
Πέμπτη 14: 38,7
and the beat goes on...

But I Am Happy...

2007-06-08T10:55:00.000+03:00

All about you, like nothing else has happened.
What is going wrong?
Why?
Demons from the past wake me up.
Day after day I pine away.
Give an end to this torture and send it away forever.
Can’t stand it anymore.
I am fed up of “NOs”.
Can’t justify all this suffering.
Destroying in a second all I ‘ve built in a life.
Easier to do it than even think of it.
You have to worry when people start loving you even for what they shouldn’t...

A Bit Sad...

2007-06-05T14:51:00.000+03:00

...Life is not complete,
'till your heart has missed a beat...

Σιωπή

2007-06-01T14:10:00.000+03:00

Σσσσσσσσσς!
Κοιμάται η Αμαλία...

Rain In The Reign Of Irene (Part 3)

2007-05-29T16:30:00.000+03:00

Φιλιά;
Πως μπορείς να μου στέλνεις φιλιά;
Ξέχασες κιόλας;
Ή τα φιλιά δεν σημαίνουν τίποτα για εσένα;
Φιλιά;
Δηλητήριο.
Φιλιά;
Ψέμα.
Αλήθεια θέλεις φιλιά;
Και που θα τα βρεις;
Τώρα τα δίνω σε μία που τα αξίζει.
Και δεν ξέρω αν θα περισσέψουν ποτέ για εσένα.
Ένα σου ήταν αρκετό.
Η γεύση σου έχει πια φύγει από το στόμα μου.
Φιλιά;
Ψάξε αλλού.
Πολύ θα ήθελα να στα δίνω, αλλά πλέον ψάξε αλλού.
Κρίμα.
Αν λες αλήθεια, απέτυχα.
Και δεν νομίζω ότι αρκεί το ότι σε σκέφτομαι μερικές φορές...

Watching Fate As It Flows Down The Path We Have Chosen

2007-05-24T14:17:00.001+03:00

"the farther I fall I'm beside you
as lost as I get I will find you
the deeper the wound I'm inside you
for ever and ever I'm a part of
you and me

we're in this together now
none of them can stop us now
we will make it through somehow
you and me
even after everything
you're the queen and I'm the king
nothing else means anything"

υγ: στίχοι από το "We 're In This Together" των Nine Inch Nails.

Αστοχία...

2007-05-21T12:11:00.000+03:00

Τώρα ξέρω.
Ο έρωτας είναι τυφλός.
Αντί να με πετύχει στο στήθος,
με πέτυχε στο κεφάλι...

Request 2 (Τραγούδια)

2007-05-16T16:25:00.000+03:00

Alicia άργησαν λίγο αλλά ήρθαν (άσε που μερικά μάλλον έχασαν τον δρόμο)... :ο)

Λοιπόν, από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις, ειδικά αν τυχαίνει η δουλειά σου να έχει να κάνει με μουσική. Χύμα τελείως, γράφω όσα μου έρχονται αυτή τη στιγμή.

"Come As You Are" - Nirvana: Εγώ ο αδερφός μου και ένας φίλος, καθισμένοι στη σκιά ενός τηνιακού περιστεριώνα, πολλά χρόνια πριν, να αγναντεύουμε το Αιγαίο και να βλέπουμε μέχρι τη Χίο. Νομίζω τότε άρχισαν όλα (πιο σοβαρά)...

"For Whom The Bell Tolls" - Metallica: Η πρώτη μεγάλη συναυλία της ζωής μου στη Ριζούπολη, το '99, μαζί με Monster Magnet, λίγους μήνες πριν μπω στρατό. Σχεδόν έπαθα αφυδάτωση από το πρώτο κομμάτι των Monster Magnet, τα ντραμς των Metallica ακόμα νιώθω πως μου καρφώνονται στο στήθος.

Όλα των Alice In Chains: Ήταν που ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα μου συγκροτήματα, πέθανε και ο τραγουδιστής τους την μέρα που χώριζα για πρώτη φορά. Περίπου πεθαίναμε παρέα...

"Getting Away With It (All Messed Up)" - James: Όχι τόσο αγαπημένο, αλλά και μόνο που θα θυμάμαι πως δυνάμωνες την ένταση στο συγκεκριμένο κομμάτι, κάθε φορά που το άκουγες, μου αρκεί για να είναι εδώ.

"Light My Fire" - Doors: Γαμώ τους Doors. Έτσι, απλά.

"Κάθε Ηλιοβασίλεμα" - Ρίτα Σακελλαρίου: Ποτέ να μην νυχτώνει...

"Battle Of Evermore" - Led Zeppelin: Μετά από κάθε αποτυχία, έρχεται ο βαρκάρης να σε πάει εκεί που πρέπει...

"We Gonna Feel It" - Chris Lawyer And Thomy: Καινούριο, πολύ mainstream, αλλά έμαθα ήδη να το παίζω στην κιθάρα για να κλαίω συχνότερα, όταν θυμάμαι εκείνο το πρωινό δίπλα σου...

"Another Chance" - Roger Sanchez: Δύσκολα μπορώ να θυμηθώ καλύτερο βιντεοκλίπ (κι έχω δει πολλά, πιστέψτε με).

"All Is Full Of Love" - Bjork: Αλήθεια λέει.

"Sweet Thing" - Skinny: Πως μπορείς και ξεσκίζεις αρκουδάκια;

"Eulogy" - Tool: Χωρίς σχόλιο.

"Satan" - Orbital: Ήμουν κι εγώ στον Λυκαβηττό το 2001...

"All The Small Things" - Blink 182: Ούτε μου άρεσαν ποτέ ιδιαίτερα, ούτε θα έπρεπε να αναφέρω τέτοιο γκρουπ τώρα που άγγιξα τα 30, αλλά τι να κάνω που το έπαιξε το μικρό καφέ στα Εξάρχεια, τότε που μου έλεγες πως με αγαπάς τόσο πολύ, που πρέπει να με αποφύγεις κι εγώ σου απαντούσα να μην ανησυχείς γιατί φορούσα την καλύτερη μου πανοπλία;

"Everloving" - Moby: Το είπα και στη Desposini. Παίζει να είναι και το πιο λυπητερό ορχηστρικό κομμάτι που υπάρχει...

"The Wall" - Pink Floyd: Δεν τρελαίνομαι για Floyd, αλλά "The Wall" φρακαρισμένο στα beats από τον Dave Seaman, με εσένα δίπλα μου, και να ξαναγναντεύω Αιγαίο, ενώ χαράζει, από το Cavo Paradiso στη Μύκονο, δεν νομίζω να το ξαναζήσω.

Κρίμα που ξεχνάω πολλά από τα περίπου 20 χιλιάδες τραγούδια που βόσκουν στη δισκοθήκη μου (είμαι και λίγο ψώνιο, ε; ε;), αλλά αυτή τη στιγμή αυτά μου ήρθαν, αυτά σας δίνω. Μάλλον βιάστηκαν περισσότερο. Μάλλον έχουν κάτι σοβαρό να μου πουν...

I Hate Myself And I Want To Die

2007-05-14T11:21:00.000+03:00

Σε έδιωξα χθες
για δεύτερη φορά
ενώ σε θέλω
πάλι ψεύτης
εγώ φταίω
που δεν μπορώ
μην στενοχωριέσαι
με παρεξήγησες λίγο
αλλά έτσι κι αλλιώς φταίω εγώ
κλαίω
αλλά θα αργήσεις να το μάθεις
με έχεις δει πολλές φορές πάντως
λίγο με ένοιαζε η εικόνα μου
μακάρι να βρεις κάποιον που θα σε αγαπάει όσο εγώ
δεν χωρίζουμε, σταματάμε απλώς
απλώς
έτσι τα γράφω, μήπως και τα πιστέψω
πως θα σε συναντώ τώρα;
και πως θα αντιδρώ;
δεν ξέρω
ντρέπομαι
συγγνώμη
ξέρω πως είσαι καλύτερη απ' ότι αξίζω
και ξέρω τι λες για όλα αυτά
δίκιο έχεις
πάλι...
φιλιά

Άκουγες την καρδιά μου να χτυπάει
κι εγώ ευχήθηκα να σταματούσε την ίδια στιγμή...

Request 1 (Προτεραιότητες)

2007-05-09T16:49:00.000+03:00

Η Life Whispers με "εχωσε" :οP

1) Να απομαγνητοφωνήσω την τελευταία συνέντευξη που έκανα...
2) Να απαντήσω και στο request της Alicia.
3) Να τα πω ξανά σε μια παλιά φίλη.
4) Να βρω τα κουράγια μου.

Αυτά προς το παρόν. Que sera, sera...

Λίγος...

2007-05-07T15:47:00.000+03:00

Δεν μπορώ να βρω το άλλο μου μισό.

Μάλλον θα είμαι ένα ολόκληρο...

I Just Don't Know What To Do With Myself

2007-05-03T14:36:00.000+03:00

I 've put my finger on my self destruction button,
the god of sleep is closing my eyes,
please, don't forgive my second mistake,
you were never meant to feel the pain,
blood,
if I had a gun I would shoot myself,
relief, yes, that's the word,
no matter you seem to understand,
we will never be the way we were,
the price I pay every day gets higher,
but I am poor,
I feel condemned,
your fingers make circles around my weeping eyes,
you loved me more than I coult take,
it makes me sick,
and you still do,
it makes me sicker,
erase me,
you really deserve something better,
but where will you find it?
I am pure good,
that is why I get punished...

Like It Never Happened...

2007-04-27T16:28:00.000+03:00

There was a line down there.

So much love inside, it turns to cancer…

What you can’t remember is like it never happened…

Sometimes you can’t tell a dream from a nightmare.

Sadness means creation…

Ignore me.

Το Πάρτυ Πάνω Μου...

2007-04-20T15:45:00.000+03:00

Δεν έχει μεγάλη σημασία τελικά,
να πετούν στο στομάχι σου
πεταλούδες,
όταν στο στήθος σου χοροπηδούν
ελέφαντες...

Eulogy

2007-04-18T12:04:00.000+03:00

Will you?
Will you now?
Would you die for me?

Don't you fuckin' lie.
Don't you step out of line.
Don't you fuckin' lie.

You 've claimed all this time that you would die for me.
Why then are you so surprised when you hear your own eulogy?

You had alot to say.
You had alot of nothing to say.

Come down.
Get off your fuckin cross.
We need the fuckin space to nail the next fool martyr.
To ascend you must die.
You must be crucified
For your sins and your lies.
Goodbye...

p.s. μερικοί (σχετικά επίκαιροι) στίχοι από το "Eulogy" των Tool.

Thinking Of You...

2007-04-13T10:54:00.000+03:00

ante gyrna,
den mporo,
exo trelathei,
exo metaniosei gia osa sou eipa, alithia gamoto,
alla den prokeitai na parexigiso oti ki an apofasiseis,
thelo na se do,
na milisoume prepei,
poios sou eipe oti i athina einai oraia xoris esena?
se skeftomai synexeia,
synexeia omos,
den xero ti na kano,
pos koimasai ta vradia xoris parea?
kai se thymatai kaneis ekei makria?
ela min les psemata,
afou xereis tin apantisi...

Χθες Το Βράδυ...

2007-04-03T11:34:00.000+03:00

"Συγγνώμη..."
"Ντρέπομαι..."
"Δεν ήθελα να σε στενοχωρήσω..."
"Το ξέραμε ότι θα έτσι θα τελείωνε..."
"Δεν μπορώ να νιώθω ενοχές όταν σε βλέπω..."
"Δεν αντέχω να κρύβομαι λες και κάνω έγκλημα..."
"Λες να μην θέλω; Δεν πρέπει όμως..."
"Μου έχουν σπάσει τα νεύρα..."
"Να είσαι τόσο χαρούμενος και να μην μπορείς να το μοιραστείς με κανέναν..."
"'Ελα, σταμάτα, μην κλαις κι εσύ..."
"Εγώ φταίω για όλα..."
"Έπρεπε να μην σου πω ποτέ τι νιώθω για εσένα..."
"Δεν μπορώ να ρισκάρω τη φιλία μας..."
"Τι θα γίνω χωρίς εσένα;..."
"Ούτε φιλιά, ούτε αγκαλιές, ούτε sms, ούτε τηλεφωνάκια, ούτε τίποτα..."
"Μεγάλο το τίμημα. Νομίζω δεν με συμφέρει..."
"Τώρα πρέπει να σταματήσουμε πριν γίνει πολύ πιο δύσκολο..."
"Αλήθεια είμαι ερωτευμένος μαζί σου..."
"Θα μου μιλάς;..."
"Δεν σε κορόϊδεψα..."
"Πρέπει να πω όχι σε αυτό που θέλω πιο πολύ..."
"Ειρωνία της τύχης..."
"Πρέπει να υποκρίνομαι ότι δεν σε θέλω..."
"Δεν θέλω να φύγεις ποτέ από τη ζωή μου..."
"Σε παρακαλώ..."
"Είναι άδικο..."
"Με έκανες να κάνω πράγματα που έλεγα πως δεν θα έκανα ποτέ..."
"Με ποια θα μιλάω αν δεν μείνεις φίλη μου..."
"Μη με συγχωρείς, μην το κάνεις χειρότερο..."
"Το ξέρεις ότι θα είμαι πάντα δίπλα σου..."
"Θέλω να συνεχίσεις να μου μιλάς για όλα..."
"Θα τα ξαναπούμε..."

υγ. μαρτύριο είναι να επιλέγεις εβδομάδα παθών που δεν ξέρεις αν θα έχει ανάσταση... συγγνώμη...